Zoeken
  • Jeanette

Ontspan...

Bijgewerkt: apr 15

Zo. Daar ben ik weer. Helemaal bijgekomen van de Corona stress en klaar om een verhaal te maken.


Waar zal ik beginnen…


Bye bye pa en ma

Begin van de week hebben we Ad en Jana afgezet op Sydney. André had luxe stoelen weten te ritselen. Met volledige anti virus uitrusting gingen ze aan boord. Zo’n gek idee dat ze dan in één keer terug naar de ander kant van de planeet zijn gevlogen. Naar Londen welteverstaan, met een tankstop in Singapore. Helaas 1,5 week eerder dan gepland. Het is wel een hele geruststelling dat ze veilig thuis zijn. Ze zijn er nog goed vanaf gekomen. Sommige mensen zitten met kleine kinderen vast in dure hotels of hebben al hun spaargeld er doorheen gebrand aan tickets die telkens gecanceld werden.

Onze laatste dagen met z’n vieren hebben we doorgebracht met kamperen aan het strand, vissen en in de zon zitten. Ook hebben we een mooie slang gespot in het mannen toilet ergens aan een strand. De piesbakken daar waren erg schoon...


Terug naar de basis

Ad en ik moesten echt even bijkomen, want al die gecancelde vluchten kostten iedereen een hoop stress en we waren in diezelfde tijd onze leuke banen verloren. We hadden dus ruimte in het bolletje nodig om over onze eigen situatie na te denken.

Het kampeerleven gaat hier aardig verder. Een aantal toeristische hotspots zijn gesloten, maar daar wilde ik toch al niet dood gevonden worden. We besloten in een slakken tempo van Sydney naar Ulladulla te toeren. Eerst even gesurfd en op strand gehangen in Cronulla. Uiteraard met gepaste afstand van de andere mensen.


Dinsdag zijn we voor het eerst in drie maanden van een parkeerplaatsje weggestuurd door de politie. Wij zaten helemaal gezellig met de lichtjes aan en ons deurtje een beetje open op onze bank. Hij zei: “Wat doen jullie hier?” Ik: “Gewoon... Staan…😬”. De agent: “Ik ben niet gek hoor. Je mag hier niet overnachten en nu met deze crisis zijn mensen extra alert. Maak dat je wegkomt!”

We stonden toevallig naast drie Nederlanders in een jeep en die wisten nog een afgelegen plekje bij een waterval. Met het heerlijke geluid van ruisend water zijn we in slaap gevallen.

Doelloze dagen

Er volgde een besluiteloze regen-mehhh-Weltschmerz-dag die eindigde in weer een erg mooie plek aan het strand.

De dag er na besloten we te gaan vissen. Nu we allebei geen baan meer hebben moet er natuurlijk een beetje bezuinigd worden. Je zou denken ‘lekker goedkoop’ je eigen vis vangen. Maar uiteindelijk heeft het ons 1,5 dag, 26 dollar aan benzine en aas en een hoop kopzorgen gekost. En wat denk je: niet eens een vis.


Maarja we hebben lekker lichaamsbeweging gehad, een aantal schitterende afgelegen plekken bezocht en regenbogen, dolfijnen en een scheepswrak gezien.

Agrarische avonturen

En nu zijn we bij een vriendin die ik ken van het café in Ulladulla. Best wel een sicke chick. Onwijs goeie surfster, doet aan freediven - ze is nu aan het trainen om met haaien te duiken. Ze heeft een hele grote tuin waar uit ze eet en zelfs dingen verkoopt aan de lokale restaurants. Dat ze nog tijd heeft om te werken is me een raadsel, maar ze is invaller op de middelbare school. Oja en ze heeft een heel chill Pippi Langkous huis tussen de weilanden waar wij mogen parkeren zo vaak we willen. Echt een schat. We hebben zitten gieren om haar compleet gestoorde reisverhalen. Vanochtend wakker geworden van de haan en later begon ook de koe te loeien.

We gaan hier ff de bus uitmesten en het een en ander over tuinieren leren. Vandaag heb ik al zooo veel geleerd echt ik ben er helemaal vol van. Hoe ze compost maakt van ouwe etensrestjes en hoe onwijs mooie perfecte vruchtbare grond dat wordt. Het lijkt wel magie. Ik heb slaplantjes overgeplant die overal spontaan aan het groeien waren en we hebben een heel groot bord verse groenten uit de tuin gegeten. Nou de familie Tofu is helemaal in hun sas hoor. Ad ook want ze heeft ook een schilder/teken kamer en een drumstel en hij staat nu weer te vissen, dus het is één grote speeltuin.

Verder gaan we op zoek naar een boerderij baantje. Om wat meer structuur in de dag te hebben en omdat het momenteel niet gewaardeerd wordt als je rondreist. Baantjes zat, want waar Nederland Polen heeft, heeft Australië de backpackers. En die zijn nu natuurlijk allemaal naar huis.


Kortom we moesten weer eens een vette u-turn maken hier, maar we zitten weer op de rit en hebben er weer volle bak zin in! Bovendien zijn we van de week precies een half jaar weg en we hebben het ondanks alle wereldrampen die we hier doormaken echt beter dan ooit. Ik had het niet verwacht, maar ik hoef nog láááng niet naar huis!!! (Al zou ik wel even jullie allemaal een knuffel willen geven en/of een bakkie mee willen drinken. Maarja, dat kan momenteel toch niet)

Dikke kus uit zigeunerland! ❤️🧡💛💚💙💜




0 keer bekeken

Op de hoogte blijven?

Laat je e-mailadres achter en krijg een seintje bij een nieuw verhaal

©2020 | Reisblog van Ad en Sjaan gaan | ALTE & Waardesign