Zoeken
  • Jeanette

Newcastle tot Byron Bay

Hallo dit verhaal wordt gesponsord door mijn gebrek aan internet. Noodgedwongen zit ik te typen in plaats van te scrollen. Maak eerst maar even een bakje thee, want dit wordt een lange zit.

Episch moment

Afgelopen maandag waren we nog in Newcastle. Er is daar een prachtige lange wandelboulevard met vergezichten over de oceaan en de stad. ‘s Avonds gingen we er wandelen met zonsondergang. Kwam er ineens een hele heldere komeet voorbij!!!

Newcastle in de regen

De volgende ochtend moesten we ons campertje inleveren voor de servicebeurt. We hadden erg pech met het weer: een aanhoudende hemelbreuk. Maar we hadden geluk dat de garage middenin het stadscentrum zat. Ad had allemaal leuke dingetjes uitgezocht: eerst koffie in een boekwinkel/cafe (dat zijn de besten 😍), daarna museum en art gallery. Ondanks Covid liep het gesmeerd, want reisleider Haasnoot had alles van tevoren gereserveerd. Waar heb ik deze man aan verdiend?

Helaas ook alarmerend nieuws gekregen: het aantal Corona gevallen in Victoria stijgt als een raket en dan is Sydney natuurlijk de volgende. Dat zou betekenen dat wij ook weer in lockdown moeten. Dat vooruitzicht drukte zwaar op ons gemoed.


Reismoe

‘s Middags vertrokken we in ons tiptop autootje naar Coffs Harbour - de eerste plaats waar het niet meer regende. Daar kregen we een aanval van reismoeheid. We waren de Covid-onzekerheid zat. En het rijden. Weer vijf uur over een eindeloze weg met eucalyptus bomen. Weer een strand. Niet het water in durven vanwege de haaien. Niet weten waar je kan parkeren zonder dat de ranger op je deur klopt.


De volgende dag hebben we in totale lethargie bij de camper gehangen. Onszelf uiteindelijk eruit weten te slepen voor een duikje in zee. Daarna ging het wel weer.

Nieuwe vogel gespot (#831)

Ik stond een bakje te doen bij de lokale VW T3 coffeevan. Er liep een grote kalkoenachtige vogel in bosjes te scharrelen. Dus ik vroeg aan die man: “Hoe heet die vogel?”. Zegt ‘ie: “Bush turkey!”. Had het kunnen weten.


Na weer een lange rit kwamen we aan in Yamba. Mooie plek! Maar één grote riviermonding. Te schijterig voor haaien om er bij de wereldberoemde golven in te gaan. Al een week niet gesurfd. De verveling sloeg toe.


Bij Lennox Head won de surf drang het van de angst en is Ad er in gegaan. Enorme bakken en een genadeloze stroming. Ik doe het hem niet na. Er werd naar hem geschreeuwd door een lokale surfer omdat hij een set golf (= de hoogste) pakte. Op sommige plekken vinden de mensen die er wonen dat zij daar alleen recht op hebben. Zoooo ongezellig.

En eindelijk walvissen gezien! Ad in extase. Hij had er zelfs één helemaal uit het water zien springen. En met hun vinnen op het water zien klappen en van die grote fonteinen uit het water zien komen. Ik moet helaas al een jaar een bril, wat ik niet wil regelen. Dus ik zag alleen maar witte blobs. Maar het telt wel, vind ik.

Byron Bay

Gisteren was het dan zo ver. Het meest oostelijke punt van Australië en hippie walhalla: Byron Bay!

De lokale mensen zijn heel verbolgen over alle vrij kampeerders die in hun bosjes schijten en kampvuurtjes maken in tijden van bosbrandencrises. Begrijpelijk. Het gevolg is dat er enorm strenge controle is op in je auto overnachten. Dus we gingen het lot niet tarten en besloten er een dagtripje van te maken.

Het was heel tof. Maar genoeg voor een dag. Ik was meteen alweer overprikkeld. Het is heel toeristisch. Wel was ik de ideale doelgroep. Yoga, hipsterkoffie, strand, winkels met tierelantijntjes, vintage, kruiden en wierook. COME TO MAMA!


Matige surfsessie gehad bij ‘The Pass’. De beginnersgolf van Byron bay. Het stroomde als de ziekte. Wel voelde ik mij veilig voor haaien met 200 mensen als aas om mij heen.

Ad is ook nog aan zijn trekken gekomen. ‘s Ochtends had hij gesurfd bij Broken Head. Ook met terror stroming, maar hij had twee eindeloze golven weten te pakken en zelfs in de barrel gestaan dus hij was euforisch. Ook hebben we de winkel bij de fabriek van McTavish bezocht. Kind in een snoepwinkel.

Uki

Vandaag de Uki Buttery Bazaar Market bezocht. Een ‘70’s style’ markt met in het midden de moeder aller vintage winkels. Hartstikke leuk. Wijde broeken en maffe hoofddeksels. Goede live muziek. Hele mooie omgeving met Mount Warning op de achtergrond.

Daarna geluncht in het Rainforest cafe. Oh man heerlijk. In het warme zonnetje bij een beekje in het bos. Tofu saté burger (geniaal) en toast met gegrilde groenten.

Australische droom m’n reet

Ik moet echt leren mijn verwachtingen laag te houden. Vanmiddag kwamen we aan bij een idyllisch strand. 22 graden, zonnetje, helderblauwe zee, witte lijnen van de golven en mensen in de zwembroek aan het surfen. Ik stond te popelen om erin te gaan.


Uiteraard geen golf gepakt. Alleen maar 1,5 uur tegen de stroming ingepeddeld. Nouja, laten we eerlijk zijn: 3 kwartier. Zo fit ben ik natuurlijk ook weer niet. Uiteindelijk opgegeven en een kilometer terug gelopen naar de auto.


Sowieso hebben we een geweldig jaar gekozen om dit land te bezoeken. We begonnen met immense bosbranden. Toen een pandemie er overheen. En nu voor het eerst sinds vijf jaar fatale haaien aanvallen en dan meteen drie achter elkaar.

In Tasmanië was zelfs een jongetje door een haai van een boot gesleurd en gered door zijn vader. Typisch Australisch: in het heftige nieuwsbericht werd een hilarische lokale visser gequote.

Anything that looks like a free meal, no matter whether you are a person, they'll go you, don't worry about that.
I'll just stick to my bath, I won't worry about getting in the saltwater with them, bugger that.
But I tell you what, I'll be using my toilet, I won't be having a sunny day crap over the side no more, bugger that.

Dat was het weer! Ondanks de reismoeheid hebben we het nog steeds erg leuk hoor.


Groetjes uit Australië!




0 keer bekeken

Op de hoogte blijven?

Laat je e-mailadres achter en krijg een seintje bij een nieuw verhaal

©2020 | Reisblog van Ad en Sjaan gaan | ALTE & Waardesign