Zoeken
  • Jeanette

Melbourne & Great Ocean Road

Na de ontberingen van de koude bergen hadden we wel een lekker appartementje in Melbourne verdiend. Schriepen als we zijn namen we het goedkoopste van Airbnb. Om bij aankomst nog een uur rondjes te rijden voor een gratis parkeerplek. Dit is wat negen maanden op reis zijn met je doet. Te veel tijd en te weinig inkomen (en ja lieve oudertjes we hebben nog zat geld ;-)).

Het was drie dagen puur genot. Kacheltje aan. Aan een tafel zitten. In je onderbroek lopen. Dat soort dingen.

Lockdown toerisme

In de schaarse uren dat we het huisje uitkwamen hebben we van de stad genoten. Het was enorm relaxed, omdat Melbourne net weer deels in lockdown was gegaan. Heel rot voor de inwoners, maar voor ons fijn. In alle rust konden we door de met graffiti versierde straten slenteren. En hipster koffie drinken, hipster voedsel eten en kringlopen afstruinen. Nog een financiële meevaller: bij The District Docklands kun je goedkoop parkeren en dan met het gratis trammetje de stad in. De immense parkeergarage was leeg en wij hadden een speciaal Corona tarief: 5 dollar per dag. Voelde me bijna schuldig, arme ondernemers. Maar beter een schuldgevoel dan 23 dollar per uur betalen in de binnenstad.


Opvallend veel daklozen en drugsverslaafden. Bizar om te zien in zo’n rijk land. Ik vroeg me af waarom en Carolien kwam met het antwoord. Haar Australische huisgenoot vertelde dat Australië een groot crystal meth probleem heeft. Heftig om te zien.

Pinguïns in de stad

En die pinguïn? Die hebben we gezien vanachter een groot Covid hek. De Pinguïn pier was afgesloten voor bezoek. We zagen in het donker, in de verte een beestje voorbijkomen. Het had eerlijk gezegd net zo goed een rondscharrelende duif kunnen zijn.

Al met al was het heerlijk. Om al deze geweldigheid in balans te brengen, begon het zodra we weer in ons busje zaten drie dagen lang te regenen. Dat was jammer en veroorzaakte een aanval van reismoeheid. Misschien niet de meest ideale omstandigheden om de kroon op onze zuidkust trip aan te vangen: The Great Ocean Road.


Great Ocean Flop

Een levensles die het reizen met zich meebrengt is dat als je ergens torenhoge verwachtingen van hebt, het eigenlijk alleen nog maar vies kan tegenvallen. Door de regen over een slingerweg. Eenbaans ook nog eens. De hele rit hadden we haastige Australiërs op onze bumper. Hoe irritant dat voor ons is, des te irritanter is het voor de bumperklevers zelf. Al die toeristen en dagjes mensen die lekker op hun dooie akkertje over een 100 km/h weg rollen. Overal staan dan ook beleefde bordjes met: ‘Slow vehicle turnoff point, please consider the cars following’. En dit pareltje: ‘We drive on the LEFT in Australia’.


Wel van de bloedmooie uitzichten genoten hoor. En de kust bij de twaalf apostelen is echt adembenemend. Dramatische kliffen en een woeste zee. Veel schepen zijn daar vergaan. We hebben de Loch Ard Shipwreck hike gedaan en het verhaal gevolgd over een schip dat in 1878 van Londen naar Melbourne aan het varen was. Een dag voor aankomst hadden ze een grote feest gevierd omdat de reis erop zat. En net die nacht varen ze in de mist tegen een rots aan. Slechts twee van de 54 opvarenden overleefden het. Tragisch.


Lachen

Verder nog zitten gieren om onze knuffelduitser Tim die ook in de buurt was (die ene die met zijn broertje in de bossen aan het kamperen was). Hij vertelde één van de meest geniale reisflops die ik ooit gehoord heb. Hij was vanuit Duitsland via Rusland met de Trans Siberië Express naar Mongolië gegaan. Onderweg had hij gehoord dat je daar voor 500 een paard kan kopen. Dat vond hij wel een goed plan. Eerst even leren rijden op een Mongools ponykamp, toen een paard gekocht. Dag twee van zijn reis door the middle of nowhere werd hij wakker en was zijn paard weg. Had hij ‘m niet zo goed vastgebonden. We lagen helemaal gevouwen, dat begrijp je wel. Zo leuk die mensen die het leven niet zo serieus nemen.


Vandaag waren we weer terug in Torquay en staan we heerlijk op een camping vlak bij het beroemde Bells Beach. Daar hebben we vandaag gesurft en het was niet eens zo koud! Helaas lagen er te veel goeie surfers in waardoor ik geen kans kreeg op een golf maar Ad heeft wel even lekker wat golven gepakt. Wel leuk om iets sportiefs te doen na twee dagen in de auto te hebben gezeten. Daarna McDonalds gegeten.

We lazen op het nieuws dat de grenzen van deze staat morgen dicht gaan vanwege een nieuwe Covid uitbraak. Dus morgen gaan we weer 5 uur in de auto om voor middernacht terug in New South Wales te zijn. Ik ben dankbaar dat we dit stukje Australië hebben mogen zien en nog dankbaarder dat we morgen weer naar het warme noorden vertrekken!


Aju paraplu, ik mis jullie en het gaat iedereen goed!



0 keer bekeken

Op de hoogte blijven?

Laat je e-mailadres achter en krijg een seintje bij een nieuw verhaal

©2020 | Reisblog van Ad en Sjaan gaan | ALTE & Waardesign