Zoeken
  • Jeanette

Luizenleventje

Bijgewerkt: jun 6

Hallo poepescheetjes.


Er valt eindelijk weer iets noemenswaardigs te melden hier. Mits je definitie van ‘noemenswaardig’ erg ruim is. Maar wellicht zit je nog in lockdown en zijn mijn verhaaltjes welkom.

Country living

We hebben een fijne kampeer pauze. Hoe heerlijk het leven in de natuur met een busje ook is, het is super lekker om even op te laden in een stenen huis dat van alle gemakken is voorzien.


Ik heb afgelopen weken niet zoveel geschreven om twee redenen. De eerste is dat we in een huis wonen met stroom. Daardoor heb ik volle toegang tot mijn computer + tekentablet en ben ik veel aan het tekenen en niet aan het schrijven. De tweede reden is dat we zó ontspannen leven, dat we niet veel beleven. Anders wordt het zo'n herhaling: dat we zo’n chille rijkgevulde moestuin hebben/dat babygeitjes zo schattig zijn/dat tuinieren zo leuk is/dat het zo fijn is om in bad te gaan als je drie hele uren hebt gewerkt.


Bovendien is het hier winter aan het worden en zijn de dagen kort. We hebben een paar keer gegeten met de andere backpackers en iedereen zat al om half 9 te gapen en ging naar bed. I lof it.


Omrijden

Ondertussen zit Ad met serieuze zoutwater afkickverschijnselen. Vorig weekend zijn we gaan surfen en het was voor mij de leukste sessie ooit, want ik startte een hoop golven en meestal val ik alleen maar om. Voor Ad ook leuk, maar niet genoeg om een week van rond te komen. Het strand is minstens 35 minuten rijden. We zijn omringd door nationale parken en daar moeten we helemaal om heen. En van de week reden we TWEE keer tegen een wegafsluiting aan waardoor onze rit met een half uur werd verlengd. En dan zijn de wegen hier ook nog eens om te janken. Rijden is een absolute nachtmerrie hier.


Er zijn ook geen webcams om de golven te checken. Dus van de week was hij een keer voor piet snot naar de zee gereden. En gisteren moesten we ook nog eens overwerken (door mij) op de enige middag dat de voorspellingen goed waren. Drama……..


De prijs van perfectie

De eigenaren van dit vakantiepark hebben nóg een aantal bedrijven, waarvan 1 pittoresk glamorous strandvakantieparkje in de middle of nowhere. Wij werden gevraagd om daar drie uurtjes te werken en ik zei weer eens te enthousiast ja. Maar we moesten 45 minuten over een zandweg rijden om er te komen. Dus dat was al frustrerend. En toen bleek de bazin daar rond te lopen en het was een ware dirigent! We werden al gewaarschuwd door onze Britse collega Sophie; ‘She’s a dragon…’.


Je kent ze wel; van die ultieme micromanagers. Rondlopen en ó-ve-ral commentaar op hebben. ‘Ja, jij daar, kan je deze plant voor mij verplaatsen?’ En hoe vaak we een plant wel niet hebben in- en uit gegraven. Het gevolg is dat niemand initiatief durft te nemen en iedereen staat te wachten op haar aanwijzingen. Niet effectief. Maar ja. Perfectie komt met een prijs. Ik moet het haar nageven dat alles er echt piekfijn uit zag. En het lijkt me niet makkelijk om met zo’n stalen gezicht iedereen te commanderen. Dat heeft ze goed onder de knie.


In ieder geval, wij waren blij dat we daar normaal niet werken en toen werd gevraagd of we dat nog eens wilden doen hebben we mooi bedankt. Hmpff, 1,5 uur over een weg stuiteren om een paar uurtjes slavenarbeid te doen. Non merci.

Maar waar ik echt verdrietig van wordt is dat bij dit soort bedrijven zoveel wordt weggegooid. Hele bankstellen en ‘Glamping’-tenten belanden in de prullenbak. Omdat ze niet hip genoeg zijn of omdat er een beetje schimmel of slijtage op zit. En weggooien is goedkoper dan opknappen of verkopen. Dus wil je gratis een nieuwe inboedel, dan zou ik zeggen: ga eens kijken in de afvalbakken van de horeca 😁.

Einde van een periode

Goed nieuws, vanaf 1 juni mogen we officieel weer reizen in New South Wales en Victoria! Dat is erg fijn want dan hebben we precies twee maanden ‘genikst’. Al vond ik het wel fijn hoor, deze tijd. Genoten van de rust en regelmaat. Heel veel geleerd. Over hoe je je eigen eten kan verbouwen. En wist je dat moedergeiten de kinderen van andere opeten? En dat pauwen kippen kunnen vermoorden? Dat vertelde iemand die hier werkt. Ik dacht echt van, als ik ooit een tuin heb neem ik een pauw, maar nu ga ik daar toch nog is even over nadenken. Ze zijn eigenlijk alleen maar voor de sier en kakken echt overal. Maar ze zijn ook wel weer gezellig want als ik een bloemperk aan het wieden was kwam die pauw er gezellig bij liggen in de bosjes. Vééél grote levensvragen om over na te denken dus!


Hoe is het daar? Alles wel? Dikke kus uit Australië!



0 keer bekeken

Op de hoogte blijven?

Laat je e-mailadres achter en krijg een seintje bij een nieuw verhaal

©2020 | Reisblog van Ad en Sjaan gaan | ALTE & Waardesign