Zoeken
  • Jeanette

Kluizenaars en boerenpummels

Ons leven is nu al een aantal weken heel spartaans en simpel. Koud douchen, kampeer voedsel, sporadisch alcohol en om 21.00 naar bed. We zijn veranderd in een soort surf kluizenaars. Ad is nu bevriend met een ouwe volleybal. Hij heeft er een gezicht op getekend en noemt hem Joost. Zelf heb ik mijn werk nog als lijntje met de buitenwereld.


Lekker rammen

Ik vind het nog steeds een feestje om daar te werken. De keuken wordt bestierd door Ellie, Penny, Jon en Kylee. Ze werken als paarden (maar wel gastronomisch begaafde paarden). En zonder te klagen of te zeuren. Van de week zag ik Penny (die in de 50 is) van een hoge golf af denderen. Gisteren gingen ze met z’n allen skydiven. Ik vind ze echt oneindig cool...


Het café is ZO druk. Vanaf 7.30 is het rennen en vliegen. Ik kan niet zo heel snel in het Engels denken en praten. Aan het einde van de dag weet ik dan van voren niet meer dat ik van achteren leef.


Maarja, dan klok ik om 14.30 lekker uit. Duikje in zee, koud doucheje, yogalesje, dineren bij maanlicht en op een christelijke tijd tevreden je bed inrollen met de man van je dromen. Ik heb niets meer te wensen.


De wurft

Ad stond afgelopen weken sociaal gezien wel een beetje droog. Hij werkte eenzaam en alleen in de fabriek, omdat zijn collega’s op allerlei surf trips waren. Maar gelukkig komt hij in het water veel mensen tegen.


Echt niet te geloven; je hebt hier mensen die DAGEN over surfen kunnen praten. Echt wel op een niveau dat ik denk dat ze een beetje getikt zijn. Bij mij gaat het het ene oor in en het andere uit, maar voor Ad is dit een walhalla.


Lieve local, eigenwijze meid

Wat ik alleen heeel irritant vond, was dat een overenthousiaste man mij - ongevraagd - tips ging geven en ging coachen in het water. “Go go go paddle paddle!!!” Onder zoveel stress verkloot ik natuurlijk elke golf. Laat me met rust. Ik weet zelf ook wel dat ik er niks van bak. Ik ben al lang blij dat ik zo nu en dan een lekkere rit maak.


Later kwam hij nog met een heel uitgetekend schema over surfen aanzetten. Hij heeft bij ons busje nog een uur over surf historie, training en strategie georeerd. Wel een lieverd hoor. Maar wel een beetje getikt.


The suavest mullet in town

Wat we afgelopen weekend toch weer hebben meegemaakt! We waren in Milton, een prachtig landelijk dorp op een steenworp afstand van Mollymook en Ulladulla. Tevens de locatie van The Milton Show. Een evenement waarbij er van alles en nog wat werd tentoongesteld. Het was werkelijk ZO vermakelijk! We begonnen met een informatieve reptielen show, waarna we over onze slangen angst heen waren. Daarna zagen we achtereenvolgens

  • Langjarige showhonden met 10x keer beter verzorgd haar dan wijzelf

  • Een dwergstier, lama’s, glamourkippen, pony’s, koeien en paarden

  • Wie het snelste hout kon hakken (dat kan bizar snel, zo bleek)

  • Een kermis

  • Een traktor en pick-up truck parade met lieve zwaaiende tienermeisjes met hun mooiste cowboyhoeden op

  • Een jazzband

  • Een kinder-pony race (dat ging HARD)

  • Een enorme showhal met een tentoonstelling van ALLES. Als je iets gemaakt had kon je dat daar tentoonstellen en een prijs winnen. Uiteraard lagen er giga watermeloenen courgettes en uien. Maar ook schelpen kunstwerken, haakwerken, taarten, Lego creaties, tekeningen, foto’s, potten jam, et cetera, et cetera.

Maar waar we echt helemaal van in de gloria waren, was de Mullet Competition. Een wedstrijd die draaide om wie de mooiste mat heeft. Ik ga hier niet te veel woorden aan vuil maken en de foto’s voor zichzelf laten spreken.

De presentator was echt om te gillen. Met zijn super Australische commentaar: “That’s a cracking mullet you’ve got!” en over die man in pak: "And here we have the suavest mullet in town". Nou je begrijpt wel dat dit het onovertreffelijke hoogtepunt van onze reis was.

Dit was overigens ons favoriete kapsel

Het hele gebeuren was een spektakel. Het voelde echt alsof ik op een filmset rondliep en iedereen een karakter speelde. Helemaal country. We waren overdonderd. Misschien ook omdat we al drie weken de bus niet uit waren geweest.


‘s Avonds van het gezelschap van de Schapen genoten. Deze keer uitgebreid met nichtje Nelleke, all the way from Katwijk. We kunnen hier wel zeekaken gaan bakken en haringen gaan kaken, want volgende week staan Ad en Jana op de stoep en een paar weken later mijn lieve zuster!


Sjaan Paulusma

Oja, nog even over het weer. De afgelopen week heeft het veel geregend. Wat ik alleen maar kan toejuichen, want we hebben vorig weekend weer wat schokkende bosbrand verwoestingen gezien.


Qua kamperen was het goed te doen. Gewoon een keertje extra naar de wasserette. Dat is alles eigenlijk. Mijn baas vroeg nog vol medelijden (en een beetje lachend) hoe wij het toch uithouden in dat busje. Maar echt; een Spartaans bestaan is goed gaan! In ieder geval voor Ad en Sjaan...


Oké nu stop ik met over mijzelf in de derde persoon praten 😂


Dag allemaal! Bedankt voor het lezen en een fijne week toegewenst 😘




0 keer bekeken

Op de hoogte blijven?

Laat je e-mailadres achter en krijg een seintje bij een nieuw verhaal

©2020 | Reisblog van Ad en Sjaan gaan | ALTE & Waardesign