Zoeken
  • Jeanette

Jungle en stad

Dag twee in Taipei

Blij werden we wakker, trots op onszelf dat we de jetlag verslagen hadden en nog happy van de vorige avond. Het is fijn om op reis te zijn, want wanneer neem je nou de tijd om ongegeneerd urenlang te Mario Karten?


Tijdens het ontbijt werden we al meteen op de foto gezet samen met de vrouw die naast ons zat. Ze vertelde heel enthousiast dat ze uit Japan kwam maar meer Engels kwam er ook niet uit. En ons Japans is ook nog een beetje roestig dus verliep het gesprek niet heel vlot. Toch maar eens dat Google Translate uit de kast gaan halen.


Kabelbaan door de heuvels

Tijd voor een activiteit. Met de metro naar de rand van de stad gegaan en daar overgestapt op een kabelbaan. Deze voerde ons over een groener-dan-groen heuvelachtig gebied naar het kleine dorpje Maokong. Je kunt daar lekker rustig thee leuten en jezelf verkneukelen over alle frisse lucht die je inademt, terwijl je uitkijkt over het uitlaatgassenparadijs Taipei. We zijn wat gaan ronddwalen en op een gegeven moment kwamen we een bordje tegen met cave/waterfall. Wij dat spontaan gaan volgen, maar het voerde echt helemaal door de jungle. Super doordacht ook weer deze rimboe toer, want de muggenspray was ik natuurlijk vergeten. Hopelijk hebben ze van mijn bloed genoten, die gasten.


Silver Stream Cave

Onze spontaniteit werd wel beloond want we kwamen bij een bloedmooie plek uit. Een tempeltje uit een rotswand gehakt met een waterval ervoor. Voeg in gedachten nog een vredige monnik toe en je hebt het plaatje compleet. Wat me trouwens opvalt is dat meerdere geloven hier vertegenwoordigd zijn. We zagen onderweg ook een Christelijk tempeltje en ik heb ook al een aantal moslima’s zien lopen.


Thee leuren

Met verkrampte kuiten zijn we weer naar beneden gestruind, waarna we per ongeluk bij iemand om thee hebben gebedeld. We dachten dat we bij een theehuis waren dus probeerden we te bestellen. Maar die mensen zaten daar gewoon voor hun rust thee te drinken. Bleek het een soort openbare picknick plek met een keukentje te zijn. We zagen er nogal bezweet en verlept uit geloof ik, want uiteindelijk kregen we liters thee van ze en heeft ze nog haar dochter gebeld die Engels sprak om ons uit te leggen dat ze er niets voor hoefden te hebben.


Met nǐ hǎo kom je al best ver

In de bus terug naar de stad zei ik nǐ hǎo tegen de vrouw naast mij en toen kreeg ik meteen haar hele levensverhaal. Ze schildert, zingt, is gescheiden, heeft met ex in Singapore gewoond - daarom spreekt ze goed engels - en haar dochter woont in Canada.


We kwamen uit in metrostation Xingdian in de wijk Bitan en daar hielp ze ons nog even aan een leuk restaurantje. Maar natuurlijk niet nadat we met haar op de foto waren geweest voor haar Facebook pagina.


Best of Bitan

Bij het restaurantje aan de rivier genoten van de gastronomische wonderen van Azië;

  • bubble tea,

  • teriyaki tofu met allerlei ondefinieerbare groenten,

  • gefrituurde tofu met five spice sauce en kimchi,

  • edamame met knoflook, zwarte peper en steranijs

  • en gefrituurde ondefinieerbare knollen (die waren het lekkerst).


Volgens mij is iedereen hier trouwens zo slank door het met stokjes eten. Eer je bord leeg is ben je een uur verder dus dan ben je er wel klaar mee. Het afrekenen was ook nog een spektakel, want ik mocht aan het rad van fortuin draaien om korting te krijgen. Ik draaide natuurlijk het laagste bedrag, maar als zuinige Nederlander was dit alsnog het hoogtepunt van mijn dag.

Bonusvraag: Wie kan raden welke groente dit is wint een enthousiast WhatsApp bericht van mij.


Chiang Kai-shek Memorial Hall

In de spits naar het hostel gegaan met de metro, poe ineens was er niets meer over van het keurig in een rijtje staan van de Taiwanezen. We werden om de oren geslagen met tasjes eten en rugzakken. We besloten nog even uit te stappen bij het gigantische plein van de Chiang Kai-shek Memorial Hall. Daar stonden allerlei groepjes schoolkinderen hun streetdance acts te oefenen. Dit ter groot vermaak van Ad die stiekem allerlei filmpjes en foto’s heeft gemaakt.

Als avondeten schrale opwarmnoedels gehaald van de 7-Eleven die je in Nederland ook in de supermarkt hebt en op het metro station nog AH to go sushi gegeten. Die is hier maar 3 euro voor 10 stuks met zalm. WINNING!


De jetlag is nog niet weg want ik kon niet slapen. Jaloers keek ik naar Ad die al uren lag te snurken. Uiteindelijk heb ik het 2.30 zien worden.


0 keer bekeken

Op de hoogte blijven?

Laat je e-mailadres achter en krijg een seintje bij een nieuw verhaal

©2020 | Reisblog van Ad en Sjaan gaan | ALTE & Waardesign