Zoeken
  • Jeanette

Gewoon een maandagochtend

We hebben een heerlijk lui weekend gehad. Een beetje surfen, hangen met de Schapen en naar de bios. Wie heeft 1917 ook gezien?! Zo gaaf! Ik heb gewoon spierpijn van het twee uur lang met gebalde vuisten en samengeknepen billen zitten.


Vanochtend, echter, was er milde stress. Ik zou nergens liever willen zijn dan waar ik nu ben, maar soms is het een beetje afzien. Een klein beetje maar. Een ochtend uit het burgerlijke leven van twee vrijkampeerders in Australië:


06.00 De wekker gaat. Als je kampeert kost alles meer tijd. Bovendien is het ’s ochtends lekker koel. Vroeg opstaan dus.


06.15 Nog even in bed naar de zee luisteren.


06.30 Thee zetten.


06.45 Ik kom er achter dat mijn voet weer bloedt. De vorige dag was ik per ongeluk in een oester kolonie gaan staan.


07.00 Ik probeer me te wassen en mijn voet te desinfecteren bij het toiletblok. De vorige avond hadden we al een warme douche gepakt. Maar dat is 15 minuten lopen. Nu dus klungelen bij de wasbak.


07.20 Ad zit lekker rustig met Nederland te bellen. Terwijl hij degene is die om 08.00 op zijn werk wilde zijn. Maarja, door het tijdsverschil kunnen we alleen ’s ochtends vroeg of ’s avonds laat bellen.


07.25 Ik begin driftig aan de havermout. Gooi een wolk cacao over mijn schone trui en broek. Geweldig. Piskleurige vlekken op beide kledingstukken. Ander shirt, andere broek. Ongemakkelijk half hurkend, half zittend in de camper omkleden. Rits van broek kapot. Top. Hete lange spijkerbroek aan dan maar.


07.30 De New Age tandarts/Indiase trommelaar/jongleer fanaat, die naast ons geparkeerd staat en die gisteren spontaan een jongleer-les kwam geven, komt nog even gezellig kletsen en contactgegevens uitwisselen. We moeten vooral niet vergeten naar de jongleer conferentie in Melbourne te komen in september! Een ontzettend aardige vent met een slecht gevoel voor timing.


07.40 Ad krijgt nu eindelijk ook haast en begint alle spullen in camper te gooien om te vertrekken.


07.45 Vertrek. Havermout blijft onaangeroerd.


08.00 Aankomst bij werk. Er is niemand.


08.10 Eindelijk even rustig opstarten. Ad gaat bakje zetten.


08.30 Collega arriveert. Ad sprint met bakje koffie naar binnen. Doei!


08.45 Ik ga nog even door met bijkomen in de camper.


09.00 Ik besluit naar een rustige plek aan het strand te rijden om mijn “Responsible Service of Alcohol” oftewel RSA-test voor te bereiden.


09.10 Stress. Ik heb per ongeluk voor mooie golven geparkeerd, maar ik word zo gebeld door een examinator en ik heb nog niet geleerd.


9.45 Volledig geïnstalleerd. Zonnepaneel uitgeklapt. Apparatuur ligt op te laden. Handdoeken hangen te drogen. Ik heb mijn test geleerd. Kom maar op. Hij zou om 10.00 bellen.


09.55 Shit. Ik moet nodig plassen, maar de wc is tien minuten lopen. Ik ga wel in zee tijdens mijn surfsessie zometeen.


10.00 Kak! Er staat: u wordt gebeld tussen 10.00 en 11.00. Dat kan dus nog wel een uur duren!


10.05 Als een gek ren ik met mijn oortjes alvast in en mijn aantekeningen onder de arm richting het toiletblok. Afknijpennn!


10.10 Tijdens mijn gefrustreerde tocht denk ik nog wel: “Jeetje wat is het hier mooi”. Ik klauter over gigantische rotsblokken langs een woeste zee. Een visser staat op een klif te genieten van de rust.


10.15 Daar is de wc! Ik pies bijna in mijn broek bij de aanblik ervan. Nog 150 meter. Nu hopen dat die test man niet belt.


10.17 Aaahhh…


10.25 De man belt. Ik zit aan een picknick tafel aan een ongelofelijk mooi strand tussen de toeristen mijn mondelinge test te doen. Onwerkelijk.


10.35 Geslaagd. Ik heb mijn RSA. Nu nog een baan. Morgen en overmorgen heb ik een proefdag bij twee cafés. Duimen!


10.45 De goeie golven zijn inmiddels opgedroogd. Jammer. De rest van de dag heb ik voor mijzelf. Dan maar even het campertje opruimen. De cacao opdweilen. Stukjes schrijven. Hopelijk nog het water in.


Wellicht denk je terwijl je dit leest: Wat doen jullie jezelf aan. Ik denk alleen maar: Wát een leven!


Dit uitzicht is toch elke smerige plee, muggenbult op je hoofd en volle koffiemok over je broek waard?

0 keer bekeken

Op de hoogte blijven?

Laat je e-mailadres achter en krijg een seintje bij een nieuw verhaal

©2020 | Reisblog van Ad en Sjaan gaan | ALTE & Waardesign