Zoeken
  • Jeanette

De Australische Droom

Nou we hebben het voor elkaar hoor. Ons leventje zoals we het bedacht hadden. Allebei een baantje. Wonen in een bus. Na het werk lekker surfen. En met die regen valt het nu ook wel mee.


An die arbeit

Ad gaat helemaal op in zijn shape schnabbel. Die plankies maken zichzelf niet. Het is noeste arbeid. Elke dag is hij helemaal kapot, maar het gaat hem moeiteloos af. Hij krijgt er een onwijze kick dat hij elke dag meer leert dan van duizend YouTube filmpjes bij elkaar.


Één dag heeft hij zelfs tot 22.00 staan werken. Wat wel makkelijk was; ik reed gewoon het busje voor de deur om een gezond prakje te koken. En de shape studio heeft zelfs een douche dus ik stond daar best!


Dylan de shaper stond om 22.30 nog even een board te maken voor zichzelf. Zaterdag goeie golven, dan had ‘ie ‘m nodig. Ik kreeg meteen een flashback naar AL onze surftrips OOIT. Wanneer Ad 1 uur voor vertrek nog oververhit een board stond te schuren om mee te nemen. Of die ene zwarte dag dat hij de avond van tevoren zijn vinnen ging zetten. De epoxy werd te heet en brandde dwars door zijn verse board. Surfers en time management is een weinig voorkomende combinatie.


Zelf heb ik het erg naar mijn zin in het café. Het is lekker druk, dus ik kan goed doorwerken. En ik heb een zwak voor hipster voedsel en perfecte koffietjes. Ik leer veel, met name om het Australische gemompel te verstaan. In plaats van ‘large cappuccino’ zeggen ze ‘Mug-a-ccino’. Ik heb al drie keer een Mochaccino (= cappuccino met chocolade) aangeslagen op de kassa. Woepsieee. Maarja, het gaat niet gauw vervelen zo!


Inspirerende vent

Van de week stonden we ‘s avonds geparkeerd op een mooie surfspot met een leuk golfje. Het was een grauwe dag en ik had mijn surfpak bij de Schapen laten liggen. Een poosje stond ik aan de kant te twijfelen om er in te gaan.

Komt een surfer langs met een grote lach op zijn gezicht. Hij zegt: “Ik ben zo blij. Ik ben 68 en heb al 10 jaar Parkinson. Zojuist heb ik voor het eerst sinds 6 maanden weer een golf gesurfd. Ik was bang, maar het lukte!”


Toen dacht ik: ja hop, gaan met die banaan, Sjaan.


First fired, now flooded

In het café sprak ik meerdere mensen uit Conjola. Dat dorp is op Oudejaarsavond uitgebrand. Veel mensen hebben hun bezittingen verloren. Een ander stel had hun huis gelukkig nog, maar daar stond nu de boel onder water vanwege de heftige regenval. “First fired, now flooded”, zei die vrouw. Het is een heftige zomer geweest hier.


Australisch voor beginners

Ik dacht dat ik Engels kon. Maar nu ik in Australië ben, moet ik echt heel vaak vragen wat ze in vredesnaam bedoelen. Ze zijn lui met taal. Ten eerste wordt alles afgekort. Journalist wordt Journo. Sanitizer (schoonmaakmiddel) wordt sanny. Mosquito wordt mozzie. Premier Scot Morrison is Scomo. En als je dan ook nog de betekenis van het woord ‘heaps’ (= veel) kent, ben je al half ingeburgerd. Op werk vroeg ik aan een langharige dude of zijn eten gesmaakt had. Euforisch riep hij uit: “Woah, it was heaps good!”


Surf met pinguïn

Vanochtend was het lekker zonnig en ging ik voor een surfje. Ik lag gezellig in het water met een Australische, Braziliaanse en Duitse vrouw. Vooral die laatste twee waren onwijs goed. Het was een point break. Zelf vind ik dat nog erg moeilijk. Het is zo snel en hoog! Maarja, het was wel leuk om te proberen. Op een gegeven moment ben ik er toch uitgegaan. Weer vanwege mijn oceaan angst. Er zwommen veel visjes en ik was bang dat er dan haaien op af zouden komen. Later hoorde ik dat er alleen een pinguïn was gespot (huh?!).


Ode aan Ad

Kijk, zo’n Australische droom komt natuurlijk niet zonder prijs. Met name ik heb te lijden onder dit hele avontuur. En daarmee Ad ook. Want als ik wat te zeiken heb, krijgt hij het sowieso te horen.


Begrijp me niet verkeerd. Ik vind dit camper leven echt te gek. Maar ik heb ook al twee inzinkingen gehad. Één keer omdat ik geen baan kon vinden en ik de was niet kon doen. En als je dan de hele dag met je berg vuile was opgescheept zit in een camper dan verlies je jezelf een beetje. Dankzij Ads peptalk heb ik nu deze baan. Want hij heeft - nadat ik per mail was afgewezen - gezegd dat ik gewoon naar binnen moest marcheren en een proefdag moest opeisen. En zo geschiedde....


De andere keer was ook omdat we de camper niet uit konden. Het regende continu en alles was nat. Ik was één grote donderwolk terwijl Ad zat te kneuteren vanwege de regen op het dakje.


Andersom is hij ook heus wel eens chagrijnig en moet ik hém oplappen. Maar hij blogt er dan weer niet over.



Deze week weinig fotootjes want onze huisfotograaf is alleen nog maar aan het werk :-)


0 keer bekeken

Op de hoogte blijven?

Laat je e-mailadres achter en krijg een seintje bij een nieuw verhaal

©2020 | Reisblog van Ad en Sjaan gaan | ALTE & Waardesign