Zoeken
  • Jeanette

Croma virus

Hallo allemaal.

Blijkbaar blog ik alleen als ik het naar mijn zin heb, want de afgelopen week was de schrijflust ver te zoeken. Ik zat, zoals jullie allemaal, met het Coronavirus in mijn maag. Niet letterlijk trouwens.

Ik ga geen heppy de peppy vakantie verhaaltje tikken nu. Met name omdat ik denk dat het toch niemand interesseert. Dus deze blog gaat over onze Corona experience. Het ene moment ging alles heerlijk z’n gangetje, het andere moment stond alles op z’n kop.


Over Corona in Australie

Ik hoor dat het in Nederland zware tijden zijn. Hier liepen ze nog wat achter met de stevige maatregelen. Tot nu toe.


Op het moment van schrijven is de situatie als volgt. Alle evenementen waren al een tijdje afgelast. De grenzen zijn dicht, ook tussen sommige staten. Bondi Beach is - net als ut Kattukse strand - gesloten, omdat mensen vrolijk op een hoopie lagen te zonnen. Sinds vandaag zijn ook pubs, bioscopen, sportscholen en kerken dicht. De cafés en restaurants moeten overgaan op afhaal- of bezorgservice. De meest recente ontwikkelingen zijn hier te volgen.


Verder hebben we de afgelopen weken geleefd met een dubbel gevoel. Stress en paniek werden afgewisseld met verwondering over dit mooie land.

Ad en Jana op bezoek

Afgelopen maandag kwamen Ad en Jana aan. We hadden er lang naar uit gekeken en gingen vrolijk op weg naar Sydney.

Het eerste teken van onheil kwam al toen ik lekker met 100 over de snelweg reed. Ik zag twee prachtige rood met blauwe vleugels wel erg dichtbij komen. Een papegaai vond zijn tragische einde op mijn voorruit. Arm beessie.

Vol spanning stonden we op het vliegveld. Terwijl A&J in de lucht zaten hadden we gehoord dat alle reizigers twee weken in zelf quarantaine moesten. We wisten niet wat we aan zouden treffen.


Gelukkig blufte Jana zich door de security heen. Ze werden tegengehouden omdat ze geen vast adres hadden, alleen een camper. “Het zweet stond achter mijn oren”. Even spannend, maar gelukkig kon ons gezamenlijke, geïsoleerde camper avontuur beginnen.


De week begon goed met een tochtje over het water in Sydney en de prachtige rit naar Ulladulla via Stanwell Tops.


Eenmaal weer ‘thuis’, gesetteld en aan het werk begon het gedoe. Vanuit Nederland drong André er op aan dat A&J zo snel mogelijk een ticket terug moesten boeken. Wij zaten in de struisvogel modus (hoofd in de grond en net doen alsof er niets aan de hand is) en wilden ‘lekker chillen’. Twee dagen van tranen en onzekerheid, maar ook fijne strandsessies volgden. De knoop werd doorgehakt, we konden het Emirates ticket omboeken en ze gingen aanstaande zondag naar huis. We maakten grapjes over hun ‘midweekje Australië’ en de sfeer was weer top. Vrijdag deden we nog een toer door de omgeving.


Die avond vertrokken we richting Sydney. We zouden nog een weekend de nabijgelegen bergen in gaan en ze daarna afzetten op de luchthaven.


Op dat moment werd de vlucht gecanceld. Daar hadden we nooit achtergekomen, ware het niet dat André via een app groep op de hoogte werd gebracht. Wat een chaotische en bizarre tijd is dit toch!

Een lange paniekerige nacht volgde. Halsoverkop een uur naar het vliegveld gereden. Om middernacht de koffers ingepakt. Even slapen. Om half 3 wakker. Naar de luchthaven die om 3.00 open zou gaan. We wilden proberen ze op de vlucht van 06.00 naar Nederland te krijgen. Die zat allang vol. Er waren voor die dag nog business class tickets à 5.000 euro per stuk. Dat zat niet meer in de reispot...


Eindelijk drong het tot ons door hoe ernstig de situatie eigenlijk wel niet was. Onderling liepen de emôhsies hoog op. Van geen slaap en een wereldwijde noodsituatie is nog nooit iemand vrolijker geworden. We hebben lang gepraat en zijn er goed uitgekomen.


Er werd besloten elke dag contact met Buitenlandse Zaken te houden, vluchten te zoeken en er verder nog het beste van te maken. Ook hield crisisreisbureau An&Jur (voor al uw dramatische omboekingen) bijna 24/7 contact met ons om te helpen.


Na een verkwikkende warme douche, een gebakken ei en een middagdutje waren we alle 4 weer het ventje. Jana wilde graag de Blue Mountains zien, dus daar reden we naartoe. We hebben een waterval gezien en even wat gegeten. Daarna zijn we bekaf nog naar een enge donkere parkeerplaats gereden waarvan ik op Google had gezien dat je daar een mooie zonsopgang kon zien. Nou dat hebben we geweten. De volgende ochtend werden we wakker in een wolkenpracht. En zo konden we toch nog een mooie vakantieweek inluiden.


Na het vergapen aan de zonsopgang en het ontbijt besloten we een administratief ochtendje in te lassen om weer verder te gaan met een ticket zoeken. Maar onze helden van crisisreisbureau A&J waren ons al voor. Ze hadden alles afgezocht en gebeld en een redelijk geprijsd ticket gevonden voor volgende zondag. Ad en Jana opgelucht en zo werd onze dag nog beter. Ad en ik hadden behoefte om ons lichaam een opdonder te geven na al dat gestress en gerij. We zijn de mooiste hike gaan doen die we ooit gemaakt hebben. Eerst omlaag langs een gigantische klif en via ladders, tot de voet van een waterval, daarna een uur door de jungle klauteren en dan via een andere waterval weer omhoog.

Het is bizar hoeveel natuurschoon in Australië voor het oprapen ligt. En zo goed bereikbaar en gratis ook 😁


Ook nog een Lyrebird gespot. Hilarisch beest.


Na een nachtje broodnodige nachtrust werden we vanochtend weer gebeld door Crisisreisbureau A&J. Ze hadden weer uren aan de lijn gehangen met KLM en die wisten te vertellen dat er op vrijdag een vlucht ging die nog waarschijnlijker door ging. Gratis omgeboekt en nog wat meer rust voor A&J. We gaan er nog steeds vanuit dat deze vlucht misschien niet doorgaat, maar inmiddels hebben Ad en Jana het zo leuk hier dat ze er best aan zouden kunnen wennen om nog langer te blijven.


Een dikke vette pluim voor André en Jurjen. En voor KLM en Buitenlandse zaken die bereikbaar en georganiseerd zijn! Dat kun je van Emirates niet zeggen...

Verder zijn we zoveel mogelijk leuke dingen in deze week aan het proppen. Vanmiddag hebben we in een rivier gezwommen en vanavond hebben Ad en Ad een epische vis sessie gehad. Morgen ga ik even werken en daarna vieren we met de Schapen Ad zijn verjaardag!

Misschien zijn jullie benieuwd wat Ad en ik van plan zijn. Tot nog toe zijn de maatregelen vrij mild en kunnen we gewoon doorgaan met ons toch al geïsoleerde leventje 😂. Als we ook niet meer mogen kamperen willen we met een levensvoorraad potten bonen een bos in te rijden en daar dan een half jaar niet meer uitkomen.

Gekkigheid, laten we hopen dat het niet zover komt. We mogen hier nog tot november blijven. Ik ga er toch vanuit dat die curve geflattened is als we weer voornemens zijn ons kouwe kikkerlandje aan te doen.


Dit was de update, ik weet niet of ik gauw weer ga bloggen want het is toch wel een beetje hectisch hier en het voelt ook gek om over onze geweldige avonturen te schrijven als er zoveel zorgen zijn in de wereld.

Ik hoop dat het met iedereen thuis goed gaat ❤️ Blijf veilig, gezond en gemotiveerd.

Tot slot nog wel wat kwijlwaardige fotootjes. Laat je niet misleiden, we waren op een aantal van deze kiekjes net zo gestresst en in de war als je je wellicht de afgelopen weken ook gevoeld hebt. Maar goed, het hielp natuurlijk wel dat we in een bizar mooie en rustige omgeving waren.




0 keer bekeken

Op de hoogte blijven?

Laat je e-mailadres achter en krijg een seintje bij een nieuw verhaal

©2020 | Reisblog van Ad en Sjaan gaan | ALTE & Waardesign