Zoeken
  • Jeanette

Contemplatie

Volgens mij ben ik hierin niet alleen, maar nu ik niks kan doen, doe ik ook echt helemaal niks (nuttigs) meer. Ik vermaak me best met zitten, koffie zetten, surfen, koken, hangen en heel hard muziek maken. Waarbij ik me niet laat tegenhouden door het feit dat ik geen instrument beheers.

Dit schema wordt afgewisseld met aanvallen van: waar gaat mijn leven naartoe?!?! In dat opzicht ben ik nog niet erg veraustralischd. Hier maken mensen mensen zich niet zo druk dat ze even niet kunnen werken. Oké, met name de surfers dan. Maar soms hoeft je leven ook gewoon even nergens naartoe... Een leerzame ervaring. Ik dacht dat ik door te reizen al aardig ‘tot stilstand’ kwam, maar zelfs hier voelde het alsof ik door Corona tegen een muur opliep. Niet rondreizen, niet werken. Je kan gewoon niks, dus waarom zou je ook eigenlijk wat willen? Stof tot nadenken…


Hoe is het bij jullie in de kwarantaêne? Ik zie veel super grappige filmpjes en leuke initiatieven voorbij komen, maar het zal vast af en toe ook wel zwaar en naar zijn!


Het kwartje is gevallen

Zo dan. Ik weet dat je het niet wil horen als je droog staat of als er alleen windgolven staan of als je in isolatie zit op een prachtig windsurfeiland en de zee niet op mag, maar we hebben een partij lekker gesurfd dit weekend!!! Het is voor het eerst in mijn lange, lange surfproces dat het voelt alsof ik het ‘door’ heb. Genoeg kracht om in te peddelen, dat gevoel dat je meegenomen wordt, een soort van gecontroleerd opstaan, die kriebel in je buik als je van dat eerste steile stukje van de golf af glijdt en dan langs een muur van water zwieren. Man, man, man, wat een sensatie.

Nou moet ik eerlijk zeggen dat we ook heel veel op de kant hebben staan klagen. ‘Te veel mensen’, ‘Te hoog’, ‘Te laag’, blablablabla. En toen herinnerden we ons dat, toen we hier net aankwamen, we bij elke rimpel in zee liepen te juichen dat er golven waren. Dus toen zijn we er met onze verwende reetjes gewoon in gegaan. En het was geweldig… Oja en ik ben ook nog 17x heel hard op mijn muil gegaan.


Dat je je zo thuis kan voelen in zo’n ver land

Het voelt wel een beetje alsof we hier horen. Alles is gewoon hoe we het willen! Elke dag golven. Veel natuur. Weinig prikkels. Het boeit niemand wat voor werk je doet. Of wat voor kleding je aan hebt. Of dat je in een busje woont. Daar zijn ze zelfs jaloers op. Mensen houden zich bezig met de gemeenschap, muziek, sport, goede doelen of met hun moestuin. Oja en ook met een beetje geld verdienen.

De muziek is ook zo goed! Een aantal weken geleden had Ad een eetafspraak gemaakt met een surfmaat van hem die hij eens in Katwijk had ontmoet. Wat bleek. Zijn chick is een artiest die ik in mijn Spotify playlist heb staan! Volgens mij heb ik mijn hysterie aardig in toom kunnen houden, ik heb slechts 10x gezegd dat ik haar muziek zo geweldig vind. Verder was het heel gezellig hoor. Sneu trouwens, want al haar optredens en het festival dat ze georganiseerd had zijn gecanceld. Terwijl ze net begint door te breken. Al dat harde werk voor niets…


Sea sparkle en maansopgang

De laatste tijd slapen we niet zo fantastisch. Ik denk dat we te vroeg naar bed gaan. Maar het is hier nu dus al om 18.00 donker en dan ben ik na het eten gewoon ready for bed. Dus elke nacht rond 02.00 een uurtje plafonddienst. Wat dan wel weer gaaf is, is dat als ik dan bijvoorbeeld even ga piesen ’s nachts, ik allerlei nieuwe dingen zie. Laatst deed ik mijn deurtje open toen leek het wel dag, zo fel was het maanlicht. En in de zee knetterde en vonkte het van de sea sparkle. Bizar. Zijn die gebroken nachten toch nog ergens goed voor.


Wist je trouwens dat de maan ook opkomt? Ik niet 😂. Laatst zagen wij hem zo vanuit de zee oprijzen. Magisch.

Ad de uitvinder

Waar ik in deze ingekakte tijden geen betere ideeën heb dan om maar weer eens een snack te pakken, is Ad juist aan het shinen. Tekenen, schilderen, boards repareren, hij vermaakt zich wel. Vandaag had hij weer een nieuwe ingeving. We waren op het strand en ineens zag ik hem een soort van twist dansje doen in de branding. Bleek een techniek te zijn om diep onder het zand schelpen te vinden. Die hij als aas kon gebruiken voor het vissen. Aas uit de winkel kost namelijk 6 dollar per zakje en we gooien telkens de helft weg omdat het bederft. Nou vraag ik je! Wat een held toch? Hij had vijf schelpen gevonden. Helaas geen vis gevangen, maar toch een leuke middag gehad.


Nou dat was het dan weer, ik zal weer schrijven als we weer zulke spannende dingen hebben meegemaakt.


Adios amigos 💜




0 keer bekeken

Op de hoogte blijven?

Laat je e-mailadres achter en krijg een seintje bij een nieuw verhaal

©2020 | Reisblog van Ad en Sjaan gaan | ALTE & Waardesign